سدهٴ سيزدهم دستنبشتههايي داريم كه فاقد نشانههاي ياد شده است. تا سدهٴ شانزدهم علايم نقطهگذاري قبول عام نيافت -- تا هفده قرن پس از آريستوفانس! -- تا به تدريج به وسيلهٴ فن چاپ به حد كافي ترويج و تثبيت شد.
آريستارخوس ساموتراكي1
آريستارخوس در حدود 220 زاده شد، در اسكندريه برآمد و در حدود 145 در قبرس درگذشت. يكي از بزرگترين زبانشناسان باستان. او در حدود 180 به عنوان كتابدار موزيوم اسكندريه جانشين آريستوفانس شد؛ و تعداد زيادي شرح و تحقيق انتقادي بر آثار ادبي يوناني نوشت. مقايسهٴ آثار هومر با نوشتههاي آتني، او را مجبور كرد با دقت بيشتري به ساختمان دستوري زبان خويش توجه كند. او مطالعهٴ دستور زبان را به پايهٴ بلندي رساند.2
دمتريوس اسكپسيسي
دمتريوس3 مقارن سال 200 در اسكپسيس4 تراوس زاده شد، و احتمالاً تا 130 يا بعد از آن زندگي كرد. باستانشناس يوناني، مؤلف شرحي دربارهٴ فهرست كشتيها در نوشتههاي هومري (ايلياد، كتاب 2، بند 816 - 877) كه حاوي مقدار زيادي اطلاعات دربارهٴ باستانشناسي يونان و ترواست.